O Αθλητισμός η Τέχνη και η Ιατρική

May 27, 2014 Uncategorized

Από την αρχαιότητα υπάρχει μία σημαντική σχέση ανάμεσα στις παραπάνω έννοιες, η οποία συνεχίζεται και ως τις μέρες μας.

Η ασχολία με το σώμα και το πνεύμα, την υγεία στην ευρεία της έννοια στη σύνθετη ανθρώπινη ύπαρξη, έφερε κοντά δραστηριότητες και επιστήμες διαφορετικού χαρακτήρα.

Στον αθλητισμό και την κίνηση του σώματος ανέκαθεν έπαιξε η ευρωστία και η δύναμη πρωτεύοντα ρόλο. Λατρεύτηκε με τη μορφή της σωματικότητας σε αρχαίους πολιτισμούς με αποκορύφωση την τελειότητα του αρχαιοελληνικού αγάλματος και το ευγενές κυνήγι διάκρισης στον αγωνιστικό χώρο. Η απεικόνηση της απλότητας και συμμετρίας μέσα από την αθλητική άσκηση στην τέχνη ανέδειξε κορυφαία κλασσικά έργα, γνωστών καλλιτεχνών, που σημάδεψαν με την επιρροή τους την πορεία ολόκληρων λαών και ιδεολογιών.

Αναγεννήθηκε στη μέση Ευρώπη αρκετούς αιώνες μετά και συνεχίστηκε έως σήμερα με τη μορφή διαφορετικών μορφών τέχνης, που προάγουν την ωραιότητα της ανθρώπινης μορφής, κίνησης, δύναμης, προσαρμογής και εξέλιξης.

Στην ερώτηση ενός από τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους για την έννοια της τέχνης, η απάντηση ήταν η θετική επιρροή του έργου τέχνης στον ψυχισμό του παρατηρητή. Αυτός βέβαια είναι ένας γενικώτερος ορισμός , γίνεται όμως κατανοητό, πόση αλήθεια κρύβει, όταν σκεφτούμε τη δυναμική, που εκπέμπουν οι καρυάτιδες ή ο δισκοβόλος του Μύρωνα.

Κατά καιρούς έγινε δυστυχώς κατάχρηση του αθλητικού ιδεώδους, της ρώμης και του δυναμισμού, με την αντίστοιχη καλιτεχνική απεικόνιση. Άμεσο παράδειγμα είναι η νεοναζιστική προπαγάνδα του ΄Γ Ράιχ, με πλακάτ και φιλμ για τον νέο επίλεκτο άνθρωπο, όπως αυτά της Leni Riefenstahl.

Ευτυχώς ο λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος επικράτησε και κατανόησε την πλάνη και κλοπή των ιδανικών μίας άλλης κουλτούρας, που αποσκοπούσαν μόνο σε ιδιοτελή και απάνθρωπα συμφέροντα.

Αυτό ελπίζουμε και σε ευρύτερη έννοια να επικρατήσει και στη σύγχρονη Ελλάδα.

Και βέβαια η απεικόνηση της ωραιότητας και σωματικής ρώμης του νικητή αθλητή κορυφώνεται με την καλλιέργεια του πνεύματος. Όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ή οι πεφωτισμένοι θρησκευτικοί δάσκαλοι δίδαξαν και διδάσκουν τη γνώση, τον ορθό λόγο, την πνευματική ανωτερότητα, την ασχολία με την προσωπική πρόοδο με θεμιτά μέσα, τη διαρκή άσκηση, μάθηση και ευγένεια.

Σύνδρομα, που μπορούν να αναλυθούν σε πολλούς τόμους ιατρικής βασίζονται στη διαταραχή αυτής της σχέσης. Η λεγόμενη <<ομοιόσταση>>, η προσπάθεια του οργανισμού να διατηρήσει μια λειτουργική ισορροπία αντικατοπτρίζει και μία έμφυτη, αυτόματη προσπάθεια του ανθρώπου για ισορροπία και υγεία. Αντίθετα το κλειδί για την κατανόηση πολλών ασθενειών είναι η κατανόηση και διερεύνηση στη ζωή του πάσχοντος στοιχείων, που αλλοιώνουν αυτές τις ισορροπίες. Μυικοί πόνοι ή αρθραλγίες είναι πολύ συχνά δύο συμπτώματα τέτοιας δυσλειτουργίας.

Η πολυπαραγοντική μελέτη του ασθενούς ως συνδυασμός πολλών παραγόντων, σώματος, πνεύματος, ατομικής και κοινωνικής ύπαρξης, αλλά και η αισθητική προβολή προσωπικών ιδανικών στην πραγματική εικόνα της κάθε μέρας πρέπει να παίζει καθοριστικό ρόλο στην παρατήρηση της ασθένειας και την ευρύτερη κατανόηση του ασθενούς.

 

Δρ. Λουκάς Κωνσταντίνου
Ορθοπεδικός Χειρουργός – Τραυματιολόγος – Αθλητίατρος